• کاربر مهمان : سلام !! نر گس چان پر از ارامش و وسلامتی الله باشید !! متشکرم از شما همراه عزیز که همواره بهترین را انتخاب میکنید و از بهترین ها برایمان میگویید ! از شاعر اگاه و بررگوار مجتبی کاشانی که با این سروده وجود تشنه ما را با باور های زیبا و باراانی در این لحظه سیراب نمود نیز سپاسگزاریم !! درود و سلام خداوند بر شما خوبان همواره جاری باد !!!-نیره مجیدی
• کاربر مهمان : سلام و درود! از این شعر زیبا متشکرم نرگس جان. از عشق و رحمتی که جاری می کنی . به روح شجاع آقای مجتبی کاشانی هم درود می فرستم که به این درک الهی و زیبا در رابطه اش با خالق هستی رسیده بوده است. در راه تعالی ، رونده و یار با خدا باشد انشاء الله-نیک دخت شریف فر
• کاربر مهمان : سلام بر نرگس زیبا.متشکرم از شعر پر شعوری که انتخاب کردی.من به این می اندیشم که در این آبادی باید یاد بگیرم که کجا ((کوه باید شد و ماند/دشت باید شد و خواند/رود باید شد و رفت)) اگر ستاره هدایتش روشنای راهم باشد به یقین می فهمم.همراه شما لیلی معارفی
• کاربر مهمان : آری ٬ ما در یک دنیای غیر واقعی زندگی می‌کنیم و آن را واقعی می‌پنداریم . عطش داشته‌هایی را در وجودمان رد‌یابی می‌کنیم که با ‏پاسخ‌های زمینی گوشه‌ای از آن نیاز اصلی برآورده می‌شود. ما باید ‏جای دنیاهایمان را با یکدیگر عوض کنیم. رشد اندیشه ما در گروی این ‏تغییر است . دنیای واقعی ما دنیای تمرکز بر تغییر است٬ تغییر و طلب ‏آنچه می‌خواهیم و آنچه باید بشویم. هر چیزی در عالم٬ ما را به یاد آن ‏سمبل‌های درونی می‌اندازد تا آنها را به سمت باروری بکشانیم .آری ما ‏گل آن گلدانیم که دوست داریم به دنبال ریشه خود راهی را طی کنیم‏‏. باتشکر از این شعر نغز وزیبا از زنده یادی٬ که شعورش زنده وجاریست.‏ناهید توکلی